“Πήγαινε με τα δυο πόδια, ντυνόταν και ήταν ένας άνθρωπος, στην πραγματικότητα όμως ήταν λύκος.Είχε μάθει πολλά απ’ αυτά που μπορούν να μάθουν οι άνθρωποι με δυνατό μυαλό και ήταν αρκετά έξυπνος άνθρωπος…
Ήταν ανικανοποίητος άνθρωπος. Τούτο συνέβαινε γιατί ήξερε από τα βάθη της ψυχής του ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν άνθρωπος αλλά ένας Λύκος…
Είχε λοιπόν δύο φύσεις, μια ανθρώπινη και μια λυκίσια. Σ’ αυτόν άνθρωπος και λύκος πήγαιναν μαζί και ούτε ο ένας βοηθούσε τον άλλο αλλά μεταξύ τους υπήρχε θανάσιμος ανταγωνισμός και έχθρα κι ο ένας προξενούσε πόνο στον άλλο, κι όταν οι δυο βρίσκονταν στο ίδιο αίμα και στην ίδια ψυχή σε μια εχθρική σχέση, τότε η ζωή είναι άσχημη. Όταν ήταν λύκος, η ανθρώπινη φύση πάντοτε παραμόνευε, παρατηρούσε, έκρινε και καθόριζε τη συμπεριφορά του. Κι όταν πάλι ήταν άνθρωπος, δεν εγκατέλειπε τις ζωώδεις πράξεις…”
Από τον “Λύκο της Στέπας”
Έρμαν Έσσε.
