Απάντηση στον κύριο Φώτη Μαρτίνο στο κείμενο της Lifo

87360-195754

(Σελίδα από το «Αϊβαλί» εμπνευσμένη από το έργο του Φώτη Κόντογλου)

Αγαπητέ κύριε Δημοκίδη,

Διαβάζω τα όσα γράφει ο κύριος Φώτης Μαρτίνος, όχι με τόση έκπληξη, όπως λέγεται συνήθως, γιατί δυστυχώς γνωρίζω πλέον αρκετούς μήνες τον τρόπο των αντιδράσεών του. Τα όσα συζητήσαμε κατ’ ιδίαν, (ευτυχώς πολλά από αυτά έχουν καταγραφεί και σε mail) και τα όσα διαβάζω μετά στο εξώδικο και στην αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων, διαφέρουν όσο η νύχτα με τη μέρα. Καταλαβαίνω λοιπόν πολύ καλά γιατί ενοχλείται από την συλλογή υπογραφών ενάντια στα παράλογα αιτήματά του και την δημόσια αποκάλυψη του θέματος.

Αγαπητέ κύριε Φώτη Μαρτίνο,

1.Την τελευταία φορά που σας είδα (πριν την Ευελπιδων), περιγράφατε μεγαλόψυχα πως δεν έχετε απαιτήσεις ποσοστών από τη δουλειά μου, πως δεν θέλατε να παρεμβάλλεστε στο έργο μου, και πως θα ήσασταν ικανοποιημένος με ένα εφάπαξ ποσό. Με αποχαιρετήσατε μάλιστα με ένα πλατύ χαμόγελο και μου σφίξατε δυνατά το χέρι. Ήμασταν εκεί, αν θυμάστε, 6-7 άτομα. Αργότερα ζητήσατε μέσω της δικηγόρου σας 20.000 ευρώ και όταν φυσικά αυτό το ποσό δεν το λάβατε, μας στείλατε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, επικαλούμενος ξανά και πράγματα από το εξώδικο που στο ενδιάμεσο διάστημα είχαμε συμφωνήσει απόλυτα και είχαν λυθεί. Και όχι μόνο αυτά, αλλά επικαλείστε πλέον και μια σειρά από λόγους «ηθικής», όπως το μέγα υποκριτικό ψεύδος περί «σεξουαλικών εκφράσεων και συνευρέσεων» στο έργο μου που θίγουν τον πρόγονό σας, και το αυταπόδεικτο κατά την κρίση σας ότι ο Φώτης Κόντογλου δεν θα δέχονταν να γίνει ποτέ …κόμικς! Αν όμως παίρνατε ένα εφάπαξ ποσό ή τα 20.000, ο Φώτης Κόντογλου θα αποφασίζατε πως θα δεχόταν;

2. Στις άμεσες τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχαμε, στην κατ’ ιδίαν συνάντησή μας στο σπίτι σας και στα mail που ανταλλάξαμε, πάντα είχατε εκφράσει την σκέψη ότι μαζί μου δεν έχετε κάποιο πρόβλημα. Ότι καταλαβαίνετε την θέση μου ως δημιουργού, ότι το έργο μου είναι έργο αξιοπρεπές, και μάλιστα όταν πρωτομιλήσαμε, εκφραστήκατε και θετικά απέναντι στο «Αϊβαλί» γιατί όπως μου είπατε, το είχαν διαβάσει ήδη τα παιδιά σας, τους άρεσε κι εσείς ακούτε τα παιδιά σας. Όταν καταφτάνουν όμως τα κείμενά σας μέσω εξωδίκων και αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων σε μένα, (όπως και παρακάτω στην επιστολή που στείλατε εδώ), με περιγράφετε ως τέρας της αποκαλύψεως. Σαν έναν άνθρωπο που «προσβάλει κατάφορα το πνευματικό έργο» του προγόνου σας, που παραβιάζω τα «ηθικά και περιουσιακά δικαιώματά σας» μιλάτε για επιλογές «αυθαίρετες» και «παράνομες», ότι τα έργα που είναι για μένα αναφορές τιμής στον Φώτη Κόντογλου, γίνονται «με τέτοιον τρόπο ώστε να εμφανίζονται ως δικά μου έργα κατά το κείμενο και τις εικόνες». Μοιάζετε μάλιστα σα να μιλάτε για τον … μανιακό σκιτσογράφο με το τσεκούρι, όταν περιγράφετε τη διαστροφή μου επί του έργου του προγόνου σας καθώς επιδίδομαι χωρίς «οποιανδήποτε ένδειξη σεβασμού προς την προσωπικότητά του, την παραποίηση, τον τεμαχισμό και την διασκευή του έργου του, την αυτόβουλη και παραποιημένη ένθεση του έργου αυτού του βαθιά θεοσεβούμενου ανθρώπου στο έργο ‘Αϊβαλί’ που περιλαμβάνει προσβλητικές σεξουαλικές εκφράσεις και περιγραφή σεξουαλικών συνευρέσεων». ΕΛΕΟΣ!

3. Έχουν πλέον διαβάσει το «Αϊβαλί» μερικές χιλιάδες άνθρωποι, και το μόνο που εισπράττω είναι το ακριβώς αντίθετο. Μηνύματα και mail τρομερής αμεσότητας και αγάπης προς το βιβλίο.
Ούτε ένας μέχρι σήμερα δεν μου μίλησε για «τεμαχισμό και παραποίηση» του Κόντογλου. Άλλωστε ο Κόντογλου μέσα στο βιβλίο δεν είναι παρά μόνο ένα κομμάτι του. Είναι μία από τις 4 μαρτυρίες επώνυμων συγγραφέων προσφύγων από το Αϊβαλί, ανάμεσα σε χιλιάδες χιλιάδων άλλων προσφύγων και βίαια ανταλλαγμένων ψυχών και από τις δυο πλευρές του Αιγαίου, όπως όριζε η συνθήκη της Λοζάνης. Το θέμα του βιβλίου μου δεν είναι ο Κόντογλου. Ο Κόντογλου όπως και ο Ηλίας Βενέζης και η Αγάπη Βενέζη Μολυβιάτη, όπως και ο Αχμέτ Γιορουλμάζ, όπως και η γιαγιά μου η Μαρία και η γιαγιά μου η Αυγή, όπως εγώ και ο Μεχμέτ, είμαστε συνοδοιπόροι σε ένα ταξίδι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα ανάμεσα στις δυο ακτές του Αιγαίου αλλά και του κόσμου ολόκληρου, παλεύοντας με τα κύματα των εθνικισμών και την μισαλλοδοξίας. Αυτό είναι το θέμα του βιβλίου μου, όχι ο «τεμαχισμός και παραποίηση» ενός ανθρώπου όπως ο Κυρ Φώτης που υμνείται μέσα στο «Αϊβαλι». Έναν «Κυρ Φώτη» (που σας κακοφαίνεται στα εξώδικα όταν τον αποκαλώ έτσι, όπως δηλαδή οι μαθητές του με σεβασμό) με τον οποίο έζησα κι εγώ τουλάχιστον 3 χρόνια σε μια πολύ προσωπική σχέση με το έργο του. Ακολουθώντας σε κάθε ευκαιρία που μου δινόταν τα χνάρια του στη Ρόδο, -στο ιερό του καθεδρικού ναού και στο μουσείο-, στον Μιστρά, στην Καπνικαρέα και όπου αλλού στην Αθήνα και τέλος, με το κλείσιμο των μελανιών του βιβλίου, στο Άγιον Όρος, ως φόρο τιμής στον Κυρ Φώτη των αναγνωσμάτων μου. Όπως έχετε γράψει κι εσείς, ο Φώτης Κόντογλου «αντικειμενικά δεν είναι ‘δικός’ μας, αλλά αποτελεί πολιτισμική κληρονομιά της Ελλάδας» (Ελευθεροτυπία 29 Ιουνίου 2014). Πράγματι έτσι ακριβώς είναι και πρέπει κάποτε, χωρίς κανείς να αμφισβητεί τα κληρονομικά σας δικαιώματα, να δείτε αυτήν την πραγματικότητα. Ένα καλλιτεχνικό έργο κρίνεται και πρέπει να κρίνεται ως τέτοιο και όχι με όρους «ηθικής» που κρύβουν από πίσω άλλα πράγματα.

4. Μιλάτε για το graphic novel «Αϊβαλί» σα να έχω μετατρέψει το «Αϊβαλί η πατρίδα μου» του Κόντογλου σε κόμικς! Μα αυτό είναι ένα τεράστιο ψέμα και θέλετε να παρασύρετε σε μια τέτοια εντύπωση, τόσο μεθαύριο το δικαστήριο, όσο και τους ανθρώπους που δεν έχουν το «Αϊβαλί» και σας διαβάζουν χωρίς να ξέρουν για τι πράγμα μιλάμε εδώ.
Το κείμενο που ανθολογείται από το «Αϊβαλί η πατρίδα μου» και που είχαμε καταθέσει αναλυτικά από το 2012 στις εκδόσεις «Άγκυρα», δεν ξεπερνάει τις 5 σελίδες Α4. Η άδεια υπάρχει και είναι γραπτή και σαφέστατη. (Αλήθεια γιατί δεν απευθυνθήκατε ποτέ στις εκδόσεις «Άγκυρα» για τον λόγο που δεν σας ρώτησε, αλλά παρεμποδίζετε συστηματικά πλέον το βιβλίο μου;) Χρησιμοποιούνται ανθολογημένες μόνο 2.500 λέξεις ( κείμενο που χωράει σε δυο τρεις σελίδες εφημερίδας) από ένα βιβλίο 420 σελίδων! Έχετε δίκιο να επικαλείστε το νόμο για τα πνευματικά σας δικαιώματα (τον Νόμο 2121/1993), όμως ο νόμος γράφει παρακάτω και άλλα πράγματα που αγνοείτε κι εδώ επιδεικτικά και δεν σας επιτρέπουν με κανέναν τρόπο να συμπεριφέρεστε τόσο υβριστικά (και …λαϊκίστικα) απέναντι στο βιβλίο μου και σ’ εμένα. Ποιος βρίζει ποιον! Φυσικά και θα επιθυμούσατε να πάμε σιωπηλά στα δικαστήρια κι εσείς να ταμπουρωθείτε πίσω από μια πολύ σφιχτή ανάγνωση του νόμου, καταθέτοντας αποσπασματικά πάλι επιλεγμένες φωτοτυπίες που δείχνουν παραπλανητικά όλο το βιβλίο να αναφέρεται στον Φ. Κ. και στον τρόπο που κακοποιείται.

5. Όσο για τις εικόνες, αφήνετε με τα γραφόμενά σας εδώ και στα εξώδικα, ότι «κλέβω» και πλαστογραφώ τις εικόνες του Κόντογλου. Πως ξεγελάω σαν σκιτσογράφος τον κόσμο, αντιγράφοντας τα σχέδια του Κόντογλου, αποσιωπώντας ότι εμπνέομαι από δικά του έργα και όλοι να νομίζουν και να λένε, «αχ τι καλά και βυζαντινότροπα που ζωγραφίζει αυτός ο κύριος Soloup» ! Μα αυτά τα σκίτσα που επικαλείστε δεν είναι πάνω από 3 – 4, ακριβώς εκεί που σημειολογικά επιδιώκω την ταύτιση του Λόγου του Κόντογλου με την Εικόνα του. Με τα πιο διάσημα έργα του. Ξεχάστε τα μικιμάου που γνωρίζατε παλιά. Τα graphic novels μιλούν τόσο με το Kείμενο όσο και με την Εικόνα. Δεν χρειάζεται να τα γράφεις όλα αφού μπορεί να δείξεις τα ίδια και περισσότερα μέσα από την εικόνα. Μπορείς ας πούμε να πεις ότι «αυτός είναι ο Κόντογλου», όχι βάζοντας από κάτω αστερίσκους που ξενερώνουν την ανάγνωση αλλά με τις πλέον γνωστές και αναγνωρίσιμες εικόνες του ίδιου του Κόντογλου. Όπως κάνω στο ίδιο έργο με την κραυγή του Edvard Munch, ή με ένα χαρακτηκό του Goya. Μιλάμε για μια σύγχρονη αφηγηματική τέχνη, των κόμικς, όπου δεν χρειάζεται να τα δείχνουμε όλα με το δάχτυλο σα να απευθυνόμαστε σε ηλιθίους και να λέμε * «ξέρεις λατρευτέ μου αναγνώστη; Αυτό είναι από κει, αυτός εδώ είναι ο τάδε». ΕΛΕΟΣ ξανά! Μα μιλάμε για μια μορφή… «λογοτεχνίας» και αλίμονο αν χρειαζόντανε να βάλουμε αστερίσκους και παραπομπές σε κάθε υπονοούμενο του συγγραφέα. Αν ήταν έτσι, θα έπρεπε «Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου» του …Γκυστάβ Φλωμπέρ να είναι εγκυκλοπαίδεια!

6. Φυσικά δεν μιλώ για αυθαιρεσίες και για έλλειψη βιβλιογραφίας. Μπορεί να μην εκτιμάτε τα… διδακτορικά, όμως πιστέψτε με είναι μεγάλο καμάρι για έναν που έχει κάνει έτσι κι αλλιώς τη δουλειά, να επιδεικνύει την βιβλιογραφία του. Όσοι έχουν κάνει μεταπτυχιακές σπουδές το γνωρίζουν. Το γιατί δεν την αναφέρω σαν σε διδακτορικό, το εξηγώ στο παράρτημα στο κεφάλαιο «Αντί βιβλιογραφίας» που δεν διαβάσατε. Επίσης δεν διαβάσατε στο παράρτημα τις σαφέστατες αναφορές στους συγγραφείς, δεν διαβάσατε σε μιάμιση σελίδα το εκτενέστατο βιογραφικό στον Φώτη Κόντογλου, ούτε την σαφέστατη αναφορά στο ότι οι εικόνες στο κεφάλαιο «Φώτης» η προσωπογραφία και πολλά από τα σκίτσα βασίζονται σε πίνακες του Φώτη Κόντογλου. Ούτε διαβάσατε το γλωσσάρι που εξηγεί από τον λόγο του Κόντογλου, πράγματα και λέξεις που πιθανότατα δεν γνωρίζατε ούτε εσείς. Φυσικά και δεν είναι κλεμμένες οι εικόνες μου, όμως επιτρέψτε μου να μην σας πω άλλα επ’ αυτού. Ας αφήσουμε και λίγο σασπένς για μεθαύριο στο δικαστήριο και συζητάμε εκεί κατά πόσο είναι αυθαιρεσία και αντιγραφή η συγκεκριμένη δουλειά.

7. Κύριε Φώτη Μαρτίνο θεωρείτε κακό πράγμα τα διδακτορικά; Ξέρετε, τα βιβλία δεν είναι μόνο για να τα υπερασπιζόμαστε μετά θάνατον ως «ηθικά και περιουσιακά δικαιώματα». Χρειάζεται και κάποιοι να τα γράφουν. Εσείς πρόσφατα δηλώνατε σε συνέντευξή σας θετικός απέναντι στους «επιστήμονες» ενόψει κάποιου συνεδρίου για τον πρόγονό σας: «…εγώ δεν είμαι ούτε αρχαιολόγος ούτε φιλόλογος για να μπορώ να μιλάω επιστημονικά. Μπορώ να μιλάω βιωματικά για τον Κόντογλου γιατί τον έζησα 13 χρόνια.». (http://meteoronlithopolis.gr/gr/62-year_of_kontoglou/300 ) Πως λοιπόν τώρα μιλάτε τόσο απαξιωτικά γι’ αυτήν μου την ιδιότητα; Μπορεί να ζήσαστε βιωματικά τον Φώτη Κόντογλου 13 ολόκληρα χρόνια, και στα δυο σας χρόνια μπουσουλώντας, και στα έξι σας, και να θυμάστε ότι ο Φώτης Κόντογλου δεν θα επέτρεπε ποτέ να γίνει ο Λόγος του Κόμικς! Και να ξέρατε από πρώτο χέρι στα δέκα σας τι είναι ηθικό και τι προσβλητικό, ας πούμε στο «Πέδρο Καζάς». Ναι κύριε Φώτη Μαρτίνο. «Φέρω τον τίτλο του διδάκτορα» μετά από πολλά κοπιαστικά χρόνια και ξενύχτια, διαβάζοντας ως εργαζόμενος απ’ το υστέρημα το χρόνου μου (αφού θέλετε να βάλουμε και λίγο λαϊκισμό). Δεν ξέρω κατά πόσο είναι κακό αυτό. Μπορεί εσείς να ξέρετε βιωματικά ότι προσβάλλεται ο πρόγονός σας από το έργο μου, όμως επιτρέψτε μου, τόσο με τον τίτλο που «φέρω» αλλά περισσότερο «καλλιτεχνικά». να έχω την δική μου τεκμηριωμένη άποψη για το πως μπορεί ο Κόντογλου να γίνει κόμικς και ταυτόχρονα να είναι ένας ύμνος προς αυτόν που ανοίγει το έργο του στις νεότερες γενιές.

8 . Αλήθεια ποιος υπερασπίζεται σήμερα τον Κόντογλου;
Θα ήθελα να σας απαντήσουν οι εκπαιδευτικοί που ήρθαν στο μουσείο Μπενάκη στις ξεναγήσεις σχολείων και άκουσαν οι μαθητές τους για πρώτη φορά την λέξη «Κόντογλου» στην έκθεση. Οι φιλόλογοι που μου στέλνουν ευχαριστίες για τον τρόπο που ξαναζωντάνεψα, λένε, το ενδιαφέρον για την γενιά του ’30. Οι άνθρωποι που με καλούν παντού στην Ελλάδα για να μιλήσω για το «Αϊβαλί». Οι άνθρωποι που διάβασαν για πρώτη φορά ή ξαναδιάβασαν τον Κόντογλου και τον Βενέζη με αφορμή το «Αϊβαλί». Οι άνθρωποι που μπόρεσαν να μιλήσουν για πρώτη φορά στα παιδιά τους, τέταρτης γενιάς προσφυγογενείς, για τον προπάππο τους στην Σμύρνη. Οι Έλληνες στην διασπορά, (Αμερική Ευρώπη Αυστραλία), που μου στέλνουν συγκινητικότατα γράμματα από παντού. Οι…Τούρκοι απέναντι, που το παίρνουν στην αγκαλιά τους, το κουτσοδιαβάζουν και μου στέλνουν γράμματα για το πότε θα μεταφαστεί στα Τουρκικά. Ανθρώπους που ήρθαν και με βρήκαν συγκινημένοι στις υπογραφές για να μου πουν για ποιο προσωπικό λόγο τους άγγιξε. Ξέρετε, κύριε Μαρτίνο, ακούγεται πολύ δακρύβρεχτο και…λαϊκίστικο αυτό που σας περιγράφω αλλά είναι εδώ και 6 μήνες η καθημερινότητά μου. Σας ενοχλεί λοιπόν που τολμούν και υπογράφουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ;

9. Ξέρετε ποια είναι διαφορά στην συγκεκριμένη διένεξή μας, κύριε Φώτη Μαρτίνο; Εγώ βυθίστηκα με πάθος-3 χρόνια στο προσκεφάλι μου-, στο «Αϊβαλί η Πατρίδα μου» και δούλεψα νύχτα μέρα με πάθος και ειλικρίνεια για να φτιάξω το «Αϊβαλί». Εσείς κληρονομήσατε ένα βιβλίο και ένα άλλο το ξεφυλλίσατε για να του βρείτε κουσούρια.

10. Στο πρώτο mail που ανταλλάξαμε κι ευτυχώς δεν έσβησα (11 Φεβρουαρίου, την επομένη των εγκαινίων στο Μπενάκη που παρά λίγο να μου καταστρέψετε), σας έγραφα σχετικά με το κατάπτυστο εξώδικο που μου στείλατε : «…ένα προσβλητικό για μένα κείμενο, που αν το υιοθετήσετε, θα με θέσετε άθελά σας, όχι αντιμέτωπο προς τον …Φώτη Κόντογλου αλλά από την ίδια πλευρά. Όταν κι εκείνον- όπως γνωρίζετε πολύ καλά-όσο βρισκόταν στην ζωή, τον έβαλαν διάφοροι και τον δυσχέραιναν στο έργο και την δημιουργία του.»
Είτε σας ενοχλεί είτε όχι, φέρεστε απαράλλαχτα όπως έπρατταν αυτοί που περιγράφετε. Γι’ αυτό και μ’ αρέσει τόσο το σημειωματάκι του προγόνου σας και του δικού μου Κυρ Φώτη που συνάντησα στα βιβλία. Περιγράφει την ίδια πικρία που σας έγραψα τότε κι εγώ.

Κύριε Δημοκίδη,

Το σκίτσο μου που είναι φόρος τιμής στο έργο του Φώτη Κόντογλου, είναι δικό μου έργο και κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερο. Να θυμίσω πως τα προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα του κυρίου Μαρτίνου απορρίφθηκαν και δεν έχει καμιά αρμοδιότητα να λογοκρίνει έργα άλλων. Ελπίζω η ίδια απόφαση να επαναληφθεί και την Παρασκευή.
Επίσης δεν υπάρχει λόγος να αφαιρέσετε το ρητό του Φώτη Κόντογλου που περιέσωσε προς τιμήν του ο κύριος Φώτης Μαρτίνος. Έτσι κι αλλιώς έχει αναρτηθεί στην σελίδα μου με δική μου ευθύνη. Μην φτάσουμε πια και στο σημείο, για να εμποδίσουμε ένα μικιμάου «με σεξουαλικές συνευρέσεις» που υποτίθεται πως προσβάλλει τον Κόντογλου, να λογοκρίνουμε και τον ίδιο τον Κόντογλου.

Ξαναψιθυρίζω λοιπόν στο πληκτρολόγιό μου:

«Αν θέλεις να ανέβεις σε ουράνιες σφαίρες. γίνε καλλιτέχνης,
αν θέλεις να πιεις πικρό φαρμάκι, γίνε καλλιτέχνης»
Φώτης Κόντογλου.

Για την …«αυθαίρετη, παράνομη, χωρίς ενημέρωση, άδεια ή έγκριση,» αντιγραφή:
Soloup

H σηζήτηση βρίσκεται εδώ:http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/58199#comment

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s